Imbirowo-miodowe skrzydełka lub pałki z ptaszęcia

Ten pachnący egzotycznie przysmak przywiozłam od Gosi z Augustowa. Robi się łatwo, pachnie nieziemsko i smakuje wspaniale.
W oryginale przepis je na skrzydełka kurczęce (skrzydełka rozcinamy w stawach, trójkątne czubki wyrzucamy), ale ja ostatnio zaadaptowałam to do wersji "bardziej mięsnej, a mniej tłustej". Zamiast skrzydełek daję obdarte ze skóry pałki.

Wspaniałe jako przegryzka imprezowa, a u nas zadebiutowały też jako jedno z dań w Przyjaznym Gotowaniu.

Przyjazne Gotowanie wymyśliłyśmy z Dziewczynami jako pretekst dla wspólnych spotkań, na których zamiast topić łzy w winie, oblizujemy lubieżnie palce podczas gotowania;). Na pohybel i tak dalej.

Czas na przepis:

skrzydełek lub pałek kurczaczych 1 kg
1/2 łyżeczki suszonego imbiru lub ok 3cm świeżo utartego (tak wolę:))
2 ząbki czosnku
2 łyżki miodu
1 łyżka oleju
2 łyżki sherry (bez sherry też jest pysznie)
4 łyżki sosu sojowego
100 ml bulionu lub wody.

Obgotować przez chwilę mięso, żeby tylko spłukało z siebie hormony czy inne antybiotyki (chyba, że robimy potrawę z super jakości bio kurczaka).
Składniki sosu wymieszać od razu na głębokiej patelni, wrzucać kurczaka wyjętego z wody. Całość sosu z mięsem zagotować na większym ogniu, zmniejszyć ogień do minimum i czekać, aż pyrkający sos zgęstnieje na tyle, że oblepi kurczaka glazurą. Nie przypalić, nie przesuszyć.

Z dobrym ryżem wspaniałe danie obiadowe.

Tajska zupa słodko - kwaśna

Zupkę tę swego czasu jadaliśmy namiętnie i często, ale coś ostatnio zapomnieliśmy. Na fali ostatnich azjatyckich prób wróciliśmy do jednej z naszych ulubionych zup. Z dodatkiem ryżu stanowi samidzielny , pyszny obiad.

W zupie tej mieszają się różne smaki: słodycz i aromat kokosu, świeżość trawy cytrynowej i kaffiru, odrobina pikanterii ze świeżej papryczki typu chilli.

Potrzebujemy:

• 1 puszkę
•  ok. 400 ml mleka kokosowego
• 500 ml bulionu z kurczaka ( może być z kostki)
• 4 szt. trawy cytrynowej
• 3 łyżki sosu rybnego
• kawałek świeżego imbiru (5 cm)
• 4 liście limonki kaffir lub skórka otarta z limonki
• 1 łyżka cukru brązowego
• 1 papryczka chili. Dla lubiących "na ostro" polecam spróbować i ew. jeszcze dosiekać chilli  BEZ PESTEK

Do garnka wlewamy bulion i mleko kokosowe, wkładamy trawy cytrynowe rozbite tłuczkiem do mięsa. Suchych , górnych części nie odcinamy, ale wkładamy trawę tak, aby rozbita mini bulwa była w wywarze, a wystające suszki były ponad. Za te suche/ zdrewniałe części będziemy mogli łatwo wyciągnąć trawę z gorącej zupy. Obieramy małą łyżeczką kłącze imbiru i kroimy w cienkie plasterki. Kroimy w drobne plasterki chilli, ocieramy skórkę z umytej limonki lub dajemy rozgniecione liście kaffiru. Wszystko wkładamy do garnka. Trzymamy na małym ogniu aż zawrze. Dodajemy sos rybny i cukier. Zgotowyjemy. Do takiej bazy możemy dodać krewetki, małe (ok 2 cm) pieczarki pokrojone w plasterki, przesmażone paseczki z piersi kurczaka. 

Podajemy w miseczkach z cząstką limonki. W dużej misie podajemy ryż, aby każdy mógł sobie ulubioną proporcję mieszać. Cały dom pachnie:)

Kapustka gotowana/ dodatek obiadowy

Rodzina zakochała się w kapustce kiszonej, którą Nasza Maryna podała razu któregoś do obiadu. U Maryny, jak to u "Mamy"  - wszystko smakuje doskonale, a kapustkę robi się tak:

1 kg kapusty kiszonej
łyżka masła
2 łyżki mąki
woda

Przepłukać kapustę, zalać wodą tak na ok. 2 cm wyżej niż kapusta. Gotować na małym ogniu ok 45 minut. Zagnieść masło z mąką, rozprowadzić wywarem z gotującej kapusty, wlać do garnka, pogotować jeszcze 5 minut. Podawać z pieczonym schabem, filetem z indyka, smażonymi boczniakami. Ja podchodzę do tematu radykalnie i kapustę kiszę sama, więc w domu nie ma odoru gotującej się kapuchy, za to oszałamiająco pachnie kminkiem. Wiem, że to na zdjęciu wygląda tak  sobie, jest pyyycha. No i mnóstwo witaminy c i prawie zero tłuszczu.

Kiedy robię tę kapustę zamiast ziemniaków duszę "przypiekane" marchewki. Przepis na marchewki widziałam kiedyś w jakiejś starej książce kucharskiej (z tych przedwojennych). Obrać ładne, jędrne marchewy (kupuje BIO w Realu - z nadzieją, że są naprawdę z organicznej hodowli)., po jednej na osobę. Przekroić na mniej więcej 3 równe części w poprzek marchwi. Ustawić na sztorc w rondelku, zalać marchewki równo wodą, dodać łyżkę masła, 2 liście laurowe i 5 ziaren ziela angielskiego. Gotować bez przykrycia mniej więcej tyle czasu, ile kapustę, czyli ok. 45 minut. Uważać, żeby pod koniec marchewki się nie przypaliły. Jeśli lekko się skarmelizują od spodu - to samo dobre:). Wspaniała alternatywa dla duszonej marchewki z groszkiem i, tak jak kapusta "samorobne" sa:).

Wieprzowina po chińsku

W moim przypadku tydzień chorowania kończy się dziką potrzebą działania. Że z domu jeszcze ruszyć się nie mogę, wyczytałam wszystko, to poranek bardzo niestandardowo spędziłam przed tv. I w tym telewizorze jakiś pan biegał po rynku gdzieś w Azji i jadł, i gotował różności takie, że nad kawą poranną zaczęłam czuć imbir, trawę cytrynową, galang...

Zatem wyjęłam z półki książki o gotowaniu w Azji, poszukałam inspiracji i stworzyłam polędwiczki z kapustą pekińską i morelami.

Najpierw przygotowałam ryż. Nie umiem go gotować w bambusie po chińsku więc robię metodą mojej mamy: szklankę ryżu przepłukać, wrzucić do rondla, zalać wodą tak, by wody bylo o 1 cm więcej niz ryżu. Gotować na małym ogniu pod przykryciem, aż praktycznie cała woda się wchłonie. Uważać, żeby ryż się nie przypalił. Przykryty garnek schować pod poduszke lub kołdrę i niech tam sobie ryż wysyca się wodą i trzyma ciepło.

A my szykujemy część mięsną:

1 polędwica wieprzowa

1 pęczek dymki

1 garść suszonych moreli (morele wymoczyć albo w wodzie - wodę wylać, albo w winie - wtedy wino użyć zamiast sake)

8 liści kapusty pekińskiej

1 łyżeczka cukru

2 łyżki sake (ja użyłam białego wina, w którym moczyłam morele)

60 ml sosu sojowego 

3 łyżeczki świeżo startego imbiru

2 łyżki oleju.

 * W misce wymieszać cukier, sake (wino z moczenia moreli), sos sojowy, starty imbir.

* Polędwicę pokroić wzdłuż na 3 części, a nastepnie na paski grubości ok 0,5 cm

* Mięso włożyć do marynaty na nie więcej niż 10 minut - trzymane dłużej twardnieje

* Odkroić zgrubiałe części kapusty i pokroić liście w kostkę ok. 3x3 cm

* Pokroić dymkę ukośnie w ok. 3 cm kawałki

* Rozgrzać olej na pateni, wrzucić kolejno - odsączone mięso, dymkę, odsączone morele, kapustę. Dodać marynate. Podgrzewać, aż mięso przestanie być surowe (na oko - ok, 5 minut). Podać z ryżem.

Pierogi z kaszą gryczaną

Wbrew pozorom i legendom zrobienie pierogów zajmuje mało czasu Dziś specjalnie patrzyłam na zegar i ok 50 pierogów = 30 minut z gotowaniem. Oczywiście, jeśli do tematu podejdziemy z głową, czyli nie napinamy się, że wszystko naraz, ale , np. wieczorem zrobimy farsz, albo wykorzystamy taki, który zrobiliśmy parę dni wcześniej i zamroziliśmy. Dlaczego farsz wcześniej? dlatego, że najlepsze pierogi to te, które z oszczędności powstały, czyli z mięsa zupno - wywarowego lub kreatywnie wykorzystanych resztek z obiadu.

Dzisiejszego pierogi są pochodną obiadu, na który podałam doskonałą gryczaną kaszę BIO, którą aż żal było wyrzucać. Kaszy została ok. szklanka i tak powstał farsz na alternatywne pierogi ruskie.

Farsz

Szklanka ugotowanej kaszy gryczanej

1 cebula posiekana w kostkę i przesmażona do lekkiego zbrązowienia na oleju

1 kostka chudego twarogu

sól, pieprz - do smaku.

Tym razem eksperymentalnie dodałam łyżeczkę oregano suszonego i baaaardzo przyjemny efekt. Wszystkie składniki rozgniatamy widelcem. Z twarogu mogą zostać "krupy" i tak będzie pysznie. 

Czyli pracujemy zaledwie 10 minut. Teraz koniecznie trzeba odpocząć, czyli kieliszek wina i relaksujący wieczór. 

Natępnego dnia robimy ciasto:

1/2 kg mąki

szczypta wielkości ziarenka grochu świeżych drożdży

mocno gorąca woda

Sypiemy na stól mąke, rozkruszamy drożdże,  robimy dołek, do którego wlewamy gorącą wodę po troszeczce - i "zagarniamy" mąkę na wodę, żeby nie uciekła. Woda. Postępujemy tak dalej, aż cała mąka połączy się z wodą w dosyć spójną bryłę. I to jest chwila, którą uwielbiam: zagniatam ciasto z pasją - wkładam w te dwie minuty całe wybaczenie, jakie chciałabym dać tym, co mi zrobili kuku ostatnio. Gniecąc ciasto można myśleć o upierdliwym szefie, kursie franka szwajcarskiego, albo umiłowanym Prezydencie. Jak tak pomyślimy chwilę, to złość, o ile była, mija, a ciasto samoistnie jest zrobione. Nie wiem, czy wychodzi, jak się o czymś nie myśli:).

Ciasto wałkujemy cienko (na ok. 2 mm), w tym czasie gotujemy gar wody z łyżeczką soli i odrobiną oliwy..

W wałkowanym cieście wykrawamy krążki szklanką, kubkiem, upychamy łyżeczkę farszu i gotowe. Na leniucha można robić grubsze ciut ciasto, ale wtedy KONIECZNIE pierogi trzeba odsmażyć. 

Dopiero drugo raz robiłam ze szczyptą drożdży i to jest to! A odsmażone - niebo w gębie! Uwaga dla tych, którzy nie mają wałka - szklana butelka z wodą  - jest ok.

Chińskie kulki

Chińskie kulki, ale niekoniecznie erotyczne. Wspaniale pachnące, do tego lekkie i prawie bezkaloryczne. Chociaż są tak pyszne, że chce się je jeść, i jeść, i jeść, to pewnie i kalorie się zbiorą:). Ale kit kaloriom w oko, bo życie jest za krótkie, żeby sie byle czym przejmować, a jedzenie potrafi być wspaniale zmysłowe i dające dziką rozkosz. A więc,  rozkosz  z chińskimi kulkami:

400 g mielonego kurczaka

2 łyżki sosu sojowego

2 -3 cm posiekanego w słupeczki świeżego imbiru (lub startego)

1/3 pęczka drobno posiekanego cieniuchnego szczypiorku

6 namoczonych grzybów shiitake (zastąpiłam boczniakiem i było pysznie)

paczka makaronu sojowego "nitki"

sól

pieprz

jajko

Do mięsa dodajemy wszystkie przyprawy, posiekane grzyby i makaron w ok, 2 cm niteczkach. Dodajemy jajo, formujemy kulki i gotujemy na parze min. 10 min. Czas gotowania zależy od wielkosci kulek. Najlepiej spróbować.

Można podać z ryżem i słodko - kwaśnym sosem, ja podaję tylko z sosem i uzywam Thai Heritage Sweet chilli sos.

Dorsz w solnej skorupce pachnący latem.

Chociaż kalendarzowa już jesień nabrałam ochoty, żeby ciągle letnie zapachy z ogrodu  przenieść na kolację. A że Pani w sklepie zapewniła, że "dorsz przyjechał przed godziną" nabyliśmy pięknego dorsza. Nasz dorsz był już zdekapitowany, do tej metody pieczenia zwierz z głową lepszy.

I tak spacerując do domu myśleliśmy z Tikejem, jak tę rybę zrobić i wymyśliłam, że warto spróbować pieczenia w skorupie solnej, na co chęć dawno miałam, jeno odwagi brakowało.

Na uroczą kolację dla dwojga potrzebujemy:

1 dorsza lub inną sporą rybę ok. 600-700 gram, z głową

ok. 1 kg soli kamiennej

pęczek pietruszki

1 cytryna

1/2 cebuli

8 pomidorków koktajlowych (ja mam własne, słodziutkie)

gałązka świeżego rozmarynu (może być suszony, jeśli ktoś nie ma)

odrobina balsamico lub octu pomidorowego

odrobina oliwy

Wykładamy brytfannęm blachę z piekarnika folią aluminiową, żeby uniknąć późniejszego sprzątania. Wysypujemy ok. centymetrowej grubości warstwę soli "pod kształt" ryby. Układamy rybę. Pokrojoną w plasterki cytrynę (zostawiamy czubki cytryn z obu stron) oraz garść pietruszki (zależy od pęczka. Z mojego "letniego" dałam 1/3. Zimą pęczki zieleniny są mniejsze a zioła słabiej pachną. Myślę, że zimą można dać cały) wpychamy do brzucha i fałdami skóry staramy się "na zakładkę" zamknąć brzuch. .

 Dobrze zrobić do starannie, bo skóra jest tą blokadą, której szczelności zawdzięczamy wyjątkowy smak mięsa, ryby, a potrawa nie jest za słona. Jeśli zostały nam plasterki cytrusa układamy je na wierzchu ryby, całość zasypujemy resztą soli, tak, żeby stworzyć taką ok. 1 cm solną powierzchnię. Powierzchię soli spryskujemy wodą. Użyłam spryskiwacza takiego, jak do kwiatów. 

Wstawiamy na godzinę to pieca rozgrzanego do 180-200 stopni.

W międzyczasie bierzemy arkusz papieru do pieczenia i układamy na nim pokrojoną w piórka cebulę, skrapiamy octem (balsamico lub pomidorowym), na to układamy przekrojone pomidorki, dodajemy igły rozmarynu i odrobinę oliwy. ZAwijamy rogi papieru tak, żeby utworzyły sakiewkę i związujemy sznurkiem. Na ok 20-30 min przed końcem pieczenia ryby wstawiamy do pieca.

Było tak pyszne, że nie zdążyliśmy zrobić foty i POŻARLIŚMY. I wbrew skomplikowanemu opisowu robi się moment. Bo ile zajmuje obsypanie ryby solą?